WWW.SADOMANIA.PL

„Dla N”

Skazany na Twe uczucie
Wchodzę na szafot, aby otrzymać słodką karę.
Stuk, stuk.. czas się przeciąga w towarzystwie
Strachu.
Mokry cały tkwię uwięziony twym spojrzeniem.
Pragnę spijać wszystkie soki życia, wspólnych
Uniesień.
A mój umysł oszalały krzyczy w napięciu,
Że chce się oddać, paść i służyć, szepcze
Prawdę.
I chce się rwać, uciec oddalić, przed miażdżącą siłą,
Lecz barbarzyński instynkt bierze górę, nad rozpaloną
Świadomością.
Spragniony wyroku widzisz jej demoniczne oko,
I usta, krwawe jak w twoich snach, widzisz, że ona
Cię zniewala.


„Rozkosz istnienia”

Krwawy wyrok padł z ust pijanego sędziego- losu.
Wchodzący na szafot kat dał ci do zrozumienia,
Że spędzony w ukryciu i ciemności czas,
Zmieni się nieodwracalnie w rozkosz istnienia
…. Łup!
Spadł topór na twe życie doczesne!
I budzisz się ogłupiały, nowy, inny,
Spięty jak czas, bezwolny, obrożą.
Podobnie, miarowo, w takt.
Cyk, cyk, czujesz ból, słyszysz trzask- bicza.
Więc od razu, szybko, bez gadania,
Wykonujesz swoje zadania,
Przeistaczając się w niewolnika,
To, co kazała ci
Twoja Pani.
________________ _____________ ____________ __________________ _____________ _____________