WWW.SADOMANIA.PL

Pieprzone schody, że też musiał przez nie przejść, aby dostać się do celu. Na dworze znów mokro, pada już od ośmiu dni, a przecież on nienawidzi deszczu. I znów wejdzie do niej i będzie się pastwił, tak jest pijany, jak co dzień, od kiedy wylali go z roboty. Nawet smakowite zapachy, unoszące się z kuchni, nie pomogą jej dzisiaj, wiedziała to, lecz nie mogła nic zrobić, nie miała gdzie uciec. Usłyszała skrzypienie drzwi, no tak jest już coraz bliżej, niedługo wejdzie na klatkę i pozostaną mu do przebrnięcia tylko te schody, a wtedy? Kroki były coraz wyraźniejsze, a z piętra niżej dziewczyna wyraźnie słyszała krzyk pijanego mężczyzny ? ?Kochanie wracam!?- nie czekała na to, bała się?W końcu wyjął klucze i otworzył zamek dębowych drzwi jej mieszkania. Kiedy go poznał był inny, czuły, opiekuńczy, martwił się o nią, traktował jak księżniczkę, a teraz? ha, okazało się, że wyszła za demona. Wszedł do domu, był brudny, włosy miał rozwiane, a w jego oczach było coś, co nakazało jej mieć się w gotowości.- ?Nie przywitasz się jak należy??- zapytał ją- ?Oczywiście kochanie?- odpowiedziała z udawanym uśmiechem, ćwiczyła go co dzień, zawsze było tak samo, musiała udawać, że go kocha, mimo całego okrucieństwa, jakie jej wyrządzał. Podeszła więc do niego, przytuliła i pocałowała namiętnie w usta. Nagle odepchnął ją gwałtownie.- ?Podaj obiad szmato.?- zwrócił się do niej sam w zabłoconych butach udając się do kuchni, gdzie zajął miejsce przy stole. Posłusznie pobiegła wykonać rozkaz, zagroził jej, że znajdzie ją i zabije, jeśli będzie próbowała ucieczki. Wierzyła mu, znała jego wybryki i znajomych, przed którymi nie ma ucieczki.-?Wyobraź sobie, że byłem dziś szukać pracy.?- zaczął rozmowę.-?Oh, to cudownie!?- udała zainteresowanie.-?Tak cudownie, od jutra wychodzisz na ulice, zostaniesz dziwką, prawda, że słodko??- zapytał z zadziornym uśmiechem. Zaczęła płakać, a ręką mimo wolnie sięgnęła po nóż. Odwróciła się do niego twarzą i straciła panowanie nad emocjami. ?Ty draniu!?- rzuciła się na niego bijąc go po całym ciele, lecz on szybko ją obezwładnił i odepchnął na ziemie.-?Zaraz nauczę cię posłuszeństwa suko.?- zwrócił się do niej spokojnym, choć złowieszczym głosem. Wstał od stołu i zaczął zdzierać z niej ubranie. Wzywała pomocy, wiedząc, że i tak nikt nie zareaguje. Sąsiedzi przywykli do ich codziennych awantur, zresztą kto by się przeciwstawił jej mężowi? Nie było takich bohaterów, tacy zdarzali się tylko w bajkach dla dzieci. Za opór dostała dwa razy w twarz, podziałało, dała zerwać z siebie sukienkę, przed nimi zapowiadał się długi wieczór.